De Groote Etappe

9 juli - Rit 5 – Ieper - Arenberg

Ik zag ze vanochtend in Ieper:
194 tot de tanden gewapende piotten. 
In hun bloed de vurige dwang, in het 
hoofd de heldendrang. Een heel 
regiment soldaat-cyclisten.

Naar het front, naar de Pevelenberg 
en de secteur pavé de Bersée, naar 
al de modderwegen van de wereld, 
naar het slagveld, the fucking tranches 
was het dat ze fietsten. 

In de hoofden van Vanmarcke
en Keukeleire waaide een orkaan van 
kamwielen en carbon, aan de benen 
van Kwiatkowski hing de kruitgeur van 
een mitrailleur, uit de mond van Sagan
klonk het gegrom van een kanon. 

Tijd was het voor een offensief, 
voor een spervuur van versnellingen, 
een strijd was het voor elke morzel grond, 
tot op het been, tot op het bot. Fulsang zou nog 
een cartouche verschieten, Nibali kon nog 
exploderen, Boom had het sterkste eindschot. 
Een strijd werd het tussen Astana en Belkin,
tussen strategen en sadisten. 

Van de oorlogstaal hebben wij die 
van de koers, van de koers hebben wij
die op de kasseien het liefste.


Patrick Cornillie